السلام علی الشفاه الذابلات

(سلام بر آن لبان خشکیده)

ضمن تسلیت به مناسبت ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) ، در این پست عکسهایی را از عزاداری مردم خوانسار گذاشته ام. متاسفانه اطلاعات دقیقی از نام عکاس یا سالی که عکس گرفته شده در دست نداشتم. فقط چیزی که از شواهد مشخص است ، این است که اولین عکس مربوط به هیئت حسینی و بقیه مربوط به هیئت حضرت ابوالفضل(ع) می باشد.

از نوع پوشش مردم و همچنین نوع بافت شهر می توان حدس زد که عکسها مربوط به اواخر دهه چهل و اوایل دهه پنجاه است. به هر حال چیزی که در این تصاویر کاملاً مشهود است ، سادگی و اصالت عزاداری سالار شهیدان در آن سالهاست. چیزی که در عزاداریهای امروز کمتر دیده می شود.   

متاسفانه امروزه سادگی و بی پیرایگی جای خودش رو به تجمل و رقابت ناسالم داده. البته هنوز هم میشه در گوشه و کنار شهر سراغی از اون صفا و عشق واقعی به اهل بیت پیامبر(ص) گرفت.

راستی کجا هستند اون هیئتهای با عظمت با اون پرچمها و علمهای ساده؟ کجا رفتند اون مردمی که با لباسهای ساده و موهای ژل نزده! بدون ریا سینه می زدند و نوحه سر می دادند؟

یاد اون عزاداران بخیر که وقتی زیر علم می رفتند نگاهشون به زمین بود و ذکر می گفتند، و چشمشون اینور و اونور نمی گشت و در میدون مرکزی شهر قدرتنمایی نمی کردند و ....

انشاالله که توفیق عزاداری سالم و واقعی نصیب همه ما بشه و از این ایام عزیز بهره کافی ببریم.

التماس دعا.