یک هفته قبل برادرم، شهاب در وبلاگش عکسی از گل لاله اشک منتشر کرد با عنوان "درنگ جایز نیست "که بسیار تامل برانگیز بود.

امروز هم در شماره اول "گاهنامه الکترونیکی کافه شب" مطلبی با همین موضوع خواندم. ضمن تشکر از میثم آخوندی عزیز به خاطر ذوق و سلیقه ای که به کار برده و این گاهنامه را برای شهرش منتشر کرده، به موضوعی می پردازیم که دغدغه ایشان هم بوده:

ایشان در مطلبی با عنوان "پرونده ای برای لاله..." به نکته ای مهم و تاسف برانگیز در مورد جعل و تملک نام  گلستانکوه در مجله رشد نوجوان اشاره کرده که قسمتهایی از آن را ذیلاْ مشاهده می کنید.               

شهاب عزیز در وبلاگش با ظرافت و دید هنری اش به فصل رویش گلهای لاله اشک و قتل عام آنها توسط گردشگران اشاره کرده و میثم هم با دیدی تیزبینانه و از زاویه ای دیگر به بحث فرهنگی و سوء استفاده های معنوی از این گل زیبا پرداخته است.

بد نیست مسئولین و دوستداران طبیعت از هم اکنون به فکر برنامه های ویژه حفظ و حراست از گلستانکوه باشند. به جاست که در سال جدید به موازات حفاظت فیزیکی، به حراست معنوی این سمبل شهر عزیزمان نیز بپردازیم.

امید است مسئولین شهرمان نیز پیگیر مسئله فوق باشند تا دیگر شاهد چنین سرقتهای فرهنگی نباشیم.

خدا را شکر می کنیم که در سال ۸۹ اگرچه فرصتی کافی برای گرامیداشت روز گویش خوانساری پیش نیامد ولی روز جهانی زبان مادری را در حالی پشت سر گذاشتیم که دوم اسفند روز گویش خوانساری(انگاشتمون خوساری) در تقویم فرهنگی خوانسار نامگذاری شد.

طی چند سال گذشته از طریق وبلاگ خطم خالی موضوع  روز گویش خوانساری مطرح و به اطلاع شهروندان عزیز رسید. پس از آن به همت شورای شهر و بخصوص دوست عزیزمان خسرو دهاقین تقویم فرهنگی خوانسار تهیه شد و دوم اسفند به نام روز گویش خوانساری در این تقویم محلی ثبت شد.

قرار بود امسال کمیته ای متشکل از شورای شهر، شهرداری و موسسه سحر فیلم همایشی بزرگ برگزار کنند و این روز را رسماْ گرامی بدارند. جلسات مقدماتی برگزار شد ولی خیلی دیر. تا جائیکه دیگر فرصتی برای عملی کردن ایده های نو و بدیع نبود و خیلی زود دوم اسفند فرا رسید. انگار هرچه به پایان سال نزدیکتر می شویم روزها کوتاهتر می شوند و عقربه های ساعت سریعتر می چرخند. به هر حال تصمیم این شد که سال آینده همایشی در شان و منزلت گویش خوانساری برگزار شود شایسته تر است تا اینکه امسال بدون آمادگی کافی اقدامی عجولانه شود. در نتیجه امسال به ارسال پیامک بسنده شد و البته ویژه برنامه ای که سعی می شود تا قبل از عید نوروز اجرا شود.(جزئیات این برنامه در صورت تکمیل شدن اعلام می گردد.)

متاسفانه در بلاگستان خوانسار به جز دو، سه وبلاگ که به این موضوع پرداخته اند بقیه در بی خبری کامل به سر برده اند. امید است که دوستان بیش از پیش به این موضوع مهم توجه کنند و گامهای موثری در ثبت  فرهنگ غنی شهرمان بردارند.