|
در گویش خوانساری یعنی رنگارنگ
|
|
|
|
||||
|
باز هم دوم اردیبهشت شد و این روزهای بهاری و با طراوت، صدای آواز دلنشین استاد را کم دارد. بیست و دو سال است که در چنین روزی جای خالی استاد محمود محمودی خوانساری را بیشتر از روزهای دیگر حس میکنیم. امروز روزی است که ناخودآگاه به یاد آن عندلیب گلشن هنر ایران، مرغ شباهنگش را زمزمه می کنیم: به دورانی که شد قحط وفای دلها // چرا هر دم نگویم من خدا خدا خدا یادش گرامی و نامش جاویدان.
+
نوشته شده در چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388ساعت 9:9 توسط سید شهرام دادگستر
|
|
|||||
|
|||||