عکس این غذاها را که به نوعی برای من حس نوستالژیکی هم دارند، در چند نوبت منتشر می کنم.شما هم حتماً نظرات و خاطراتی از این غذاها دارید.پس برای ما هم بگید....

آبگوشت(دوگوله):

غذایی که به نوعی با اسم خونسار عجین شده(دوگوله خوساری).غذایی که در کودکی از اون بدم میومد و حالا برای خوردنش باید از تهران تا خونسار سفر کنم.غذایی که نوع خوبش چنان بوی مطبوعی داره که نگو و نپرس... آه ای غذای کودکی من، آبگوشت! 

اشکنه(اوگوشت تخم):

تنها غذایی که هیچوقت نتونستم باهاش کنار بیام. اشکنه در خونه ما همیشه با یک غذای دیگه همراه بود. و اون غذای دوم برای من بود. چون اهل خونه می دونستند که لب به اشکنه نمی زنم. به همین دلیله که اشکنه واسه من شده یه غذای خاطره انگیز.

آش لعابی:

آشی که تا حدودی منسوخ شده و کمتر پخته میشه. با اینحال هر سال شب اول محرم مامان بزرگم به رسم قدیم،نذری بزرگی از این آش درست میکنه. آشی پر محتوی که خوردن یک کاسه از اون میتونه تا ۲۴ ساعت آدمو سیر نگه داره. از کوچیکی عادت داشتیم این آشو با شکر فراوون بخوریم و همیشه هم با انتقاد بزرگترا روبرو می شدیم.آخه یه جورایی بدون شکر بی مزه میشه.در کل آش خوبیه که سالی یه بار خوردنش خالی از لطف نیست.

دلمه سیرابی(سین شیردون):

غذایی بسیار لذیذه ولی نمیدونم چرا اسم خونساریش میشه ،سین شیردون! به هر حال میشه گفت یه جور استفاده هنرمندانه از سیرابی و شیردونه.اگه یه بار از این غذا بخورید مطمئناً دنبال بقیه اش می گردید.جدی میگم،باور کنید...

ادامه دارد...

نوعی دیگ مسی جهت پخت غذا بوده که بعضاْ از جنس روی و یا آلومینیم نیز ساخته میشد.

۲- کشماله:

این ظرف از نوع سفال گل (خاک سرخ) و دارای لعاب بوده که برای سائیدن کشک استفاده می شده.

۳- سینگی:

این ظرف سفالی لعابدار برای تهیه خمیر مورد استفاده قرار می گرفته. از نظر جنس و شکل شبیه کشماله ، ولی از نظر اندازه کمی بزرگتر از آن بوده است.

السلام علی الشفاه الذابلات

(سلام بر آن لبان خشکیده)

ضمن تسلیت به مناسبت ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) ، در این پست عکسهایی را از عزاداری مردم خوانسار گذاشته ام. متاسفانه اطلاعات دقیقی از نام عکاس یا سالی که عکس گرفته شده در دست نداشتم. فقط چیزی که از شواهد مشخص است ، این است که اولین عکس مربوط به هیئت حسینی و بقیه مربوط به هیئت حضرت ابوالفضل(ع) می باشد.

از نوع پوشش مردم و همچنین نوع بافت شهر می توان حدس زد که عکسها مربوط به اواخر دهه چهل و اوایل دهه پنجاه است. به هر حال چیزی که در این تصاویر کاملاً مشهود است ، سادگی و اصالت عزاداری سالار شهیدان در آن سالهاست. چیزی که در عزاداریهای امروز کمتر دیده می شود.   

متاسفانه امروزه سادگی و بی پیرایگی جای خودش رو به تجمل و رقابت ناسالم داده. البته هنوز هم میشه در گوشه و کنار شهر سراغی از اون صفا و عشق واقعی به اهل بیت پیامبر(ص) گرفت.

راستی کجا هستند اون هیئتهای با عظمت با اون پرچمها و علمهای ساده؟ کجا رفتند اون مردمی که با لباسهای ساده و موهای ژل نزده! بدون ریا سینه می زدند و نوحه سر می دادند؟

یاد اون عزاداران بخیر که وقتی زیر علم می رفتند نگاهشون به زمین بود و ذکر می گفتند، و چشمشون اینور و اونور نمی گشت و در میدون مرکزی شهر قدرتنمایی نمی کردند و ....

انشاالله که توفیق عزاداری سالم و واقعی نصیب همه ما بشه و از این ایام عزیز بهره کافی ببریم.

التماس دعا.

  سلام دوستان و همشهریان عزیز

بالاخره بعد از مدتها تونستم فرصتی پیدا کنم برای وبلاگ نویسی. از همه دوستان پوزش می خوام

 به خاطر این غیبت طولانی. بسیاری از شماها گله داشتید مبنی بر اینکه ، چرا من که دم از فعالیت

 میزدم حالا اینطوری کنار کشیده ام. باید به عرض برسونم که از آغاز سال جدید مشغله کاری من

 بیش از پیش شده و همین امر باعث شده که کمتر بتونم به وبلاگم سرکشی کنم. به هرحال تصمیم

 دارم از این به بعد وقتی را برای آپ کردن بگذارم و بیشتر با شما در ارتباط باشم.

امروز سری به پستوی وبلاگم زدم و در ادامه معرفی مجموعه ظروف خوانسار قدیم

 مطلب زیر را آماده کردم:

۱- گوشکودی(گوشتکوب):

جهت کوبیدن انواع غذاها خصوصاً حبوبات موجود در آبگوشت به کار می رفت.جنس گوشکودی

 معمولاً از چوب درخت توت بوده است. 

۲- قاشق چوبی :

قاشقهای چوبی معروف به قاشق آش خوری و قاشق دوغ خوری بودند. این قاشقها نیز معمولاً 

از چوب درخت توت تهیه می شدند.

متاسفانه هنر قاشق تراشی در خوانسار سالهاست که به دست فراموشی سپرده شده و تنها

 نامی از آن به یادگار مانده است.           

این چراغ از جنس ورق فلزی و ساخت کشور انگلستان است. با سوخت نفت

کار می کرده٬دارای یک فتیله و برای روشنایی خانه ٬ محل کار ٬ معابر عمومی ٬

گردشهای شبانه و آبیاری زمینها در شب استفاده می شده است. 

۲- چراغ توری :

از جنس آهن یا ورشو بوده و بسیار زیبا ساخته می شده. با سوخت نفت و

فشار باد ایجاد شده توسط تلمبه در مخزن  ایجاد روشنایی می کرده.

به اینصورت که نفت را در موقع گرم شدن بصورت گاز برای سوخت تبدیل می کرد٬

و گاز داخل توری که از جنس نخ مخصوص بوده می آمد و ایجاد نور و روشنایی می کرد.

۳- چراغ گرد سوز (لمپا):

از جنس فلز و بعضاً شیشه ای بوده. با سوخت نفت کار می کرده و داری فتیله بوده.

اغلب بصورت چند  فتیله هم ساخته می شده. مورد استفاده آن برای روشنایی بوده.

پاتیل انواع مختلف دارد و از جنس فلز مس می باشد که با قلع ٬ سفیدکاری

شده و جهت پخت غذا استفاده می شود.

نوع بسیار بزرگ آن قبلاً در کف خزینه حمامها جهت گرم شدن آب استفاده می شد.

همچنین در قنادیها برای ساختن نبات مورد استفاده قرار می گیرد.

همانطور که در خبرهای قبلی به اطلاع رساندیم نمایشگاهی از ظروف و صنایع

دستی و... خوانسار به همت آقای حسین میر ابواسحاق در خوانسار برگزار شد.

پس از پایان نمایشگاه با هماهنگی ایشان قرار شد با نمایش عکس این آثار در وبلاگ

خطم خالی ٬ دیگر علاقه مندان نیز از طریق اینترنت با فرهنگ و هنر کهن خوانسار آشنا شوند.

به همین منظور با همکاری ایشان تا کنون ۵۰ عکس از این آثار تهیه شده که به مرور

در معرض دید شما قرار خواهد گرفت.

آقای میرابواسحاق سالهاست که به تنهایی به جمع آوری این وسایل مشغول می باشد

و به نوعی اولین خوانساری است که یکجا چنین مجموعه ای را نگهداری می کند .

البته شاید کسانی باشند که آثار بیشتر و بهتری داشته باشند ولی هنوز کسی آنها

را ندیده. لذا از همه علاقه مندان به هنر اصیل و کهن خوانسار دعوت می کنیم در صورت

تمایل با ما تماس بگیرند٬ تا ما بتوانیم از این آثار عکس تهیه کنیم و به نام مالک اثر

در این وبلاگ نمایش دهیم. از این پس عکس و توضیحات این آثار را با عنوان خوانسار قدیم

به شما تقدیم می کنیم.

دک ( چرخ دستی ): وسیله ای که توسط آن پشم به نخ تبدیل می شود.

        قسمتهای تشکیل دهنده دک:

۱- پایه ۲- آریسک ۳- تیره ( تیرک ) ۴ - قرقری ۵- کلنگی ۶-پل  ۷- چولتومه ۸- میل

۹- ولاله ۱۰- سرپیچ ۱۱- ژیق ۱۲- کلگی